[poema] A primeira pedra

Em Paso de los Libres
um grupo de idades variadas
recolhe pedras e espera o El Gran Capitán passar.

Os passageiros do trem
fecham as venezianas de lata
temendo que as pedras rompam os vidros.

Na semi-penumbra,
ouça a artilharia nos acertar
e algum pibe gargalhar de alegria
por ter logrado estilhaçar uma janela.

Tão logo o ataque termina
a luz volta a iluminar minhas folhas e,
tal como o pibe lá de fora,
tento marcar com a caneta
o imenso trem de papel que passa.

Sobre Alexandre Lucchese

Alexandre Lucchese é blogueiro e jornalista free-lancer.
Esta entrada foi publicada em poemas. Adicione o link permanente aos seus favoritos.

Deixe uma resposta

Preencha os seus dados abaixo ou clique em um ícone para log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Sair / Alterar )

Imagem do Twitter

You are commenting using your Twitter account. Sair / Alterar )

Foto do Facebook

You are commenting using your Facebook account. Sair / Alterar )

Connecting to %s